Aanvullende informatie bij de video.
In het Hebreeuwse jaar 5784, dat overeenkomt met het seculiere jaar 2024, lagen Pesach en het westerse Pasen ver uit elkaar, omdat 5784 een joods schrikkeljaar was. Er werd een extra maand aan het jaar toegevoegd in de maand Adar. Hierdoor viel Pesach eind april, terwijl Pasen in de westerse cultuur eind maart werd gevierd.
Videoboodschap
Shalom en een gelukkig Pesachfeest. Het feit dat ik jullie nu een gelukkig Pesachfeest wens, kan misschien verwarrend zijn, omdat een groot deel van de christelijke wereld de kruisiging al heeft besproken en de opstanding al heeft gevierd. Maar als we naar de Bijbel kijken – die het fundament van ons geloof moet zijn – weten we iets. We weten dat de Messias – bijvoorbeeld in 1 Corinthiërs hoofdstuk 15 gebruikt de apostel Paulus een Griekse term die overeenkomt met het Hebreeuwse woord Reshit, en Reshit wordt meestal vertaald met de Eerste vruchten. Het heeft betrekking op de dag van de opstanding.
En daarom spreekt Paulus ook in 1 Corinthiërs, maar ditmaal in hoofdstuk 5, over de Messias als ons Paaslam. En inderdaad, wanneer we het Nieuwe Verbond zorgvuldig bestuderen, met name de evangeliën, zien we dat de Messias gekruisigd werd op wat de evangeliën de Voorbereidingsdag noemen, wat een andere benaming is voor het Pascha. Het is dus onmiskenbaar dat Jesjoea op het Pascha werd gekruisigd, wat betekent dat de opstanding na de kruisiging moest plaatsvinden. Maar toch zeg ik tegen u: gelukkig Pascha, want bijbels gezien is het Pascha nog niet gevierd volgens wat we in de Bijbel lezen volgens de Wet van Mozes. Waarom dan deze onenigheid?
Waarom deze verwarring? Nou, ik zal je uitleggen hoe het christendom over het algemeen – niet het hele christendom, de orthodoxe kerk hanteert bijvoorbeeld een andere berekening – maar het grootste deel van de evangelische wereld bepaalt wanneer de opstanding wordt gevierd. Dit is hoe ze te werk gaan. Ze wachten op de lente-equinox. Als de lente aanbreekt, wachten ze ook op een andere gebeurtenis, namelijk de eerste volle maan na de lente-equinox.
Waarom is die eerste volle maan dan zo belangrijk? Omdat het Pascha op de 14e dag van de eerste maand valt, en elke bijbelse maand is er op de 14e dag volle maan. Het christendom wacht dus over het algemeen – niet de orthodoxen, maar de overgrote meerderheid van de christelijke wereld – op de lente, de lente-equinox. Ze wachten op de eerste volle maan, en dan, op de zondag nadat aan die twee criteria is voldaan, roepen ze de Dag van de Wederopstanding uit. Hier zit nu het probleem.
Als we naar de Bijbel kijken, zien we dat ons is opgedragen het Pascha in de lente te vieren. Daarom wacht het christendom op de lente-equinox, maar het jodendom hanteert een iets andere benadering, op basis van bepaalde implicaties van Gods woord. Als we bijvoorbeeld naar de bijbelse kalender kijken, moeten we erkennen dat deze op de maan is gebaseerd. Zo worden de maanden bijvoorbeeld bepaald door de maancyclus. En we weten ook dat bijvoorbeeld de Islam uitsluitend een maankalender volgt.
En wat houdt dat in? Het betekent dat de maand die voor hen zo bijzonder is, de Ramadan, op de kalender steeds van plaats verandert: soms valt hij in de zomer, soms in de lente, dan verschuift hij naar de winter, vervolgens naar de herfst, en daarna weer terug naar de zomer. Hij verschuift dus steeds. Waarom? Omdat als we naar de maancyclus kijken en we 12 maancycli nemen in een jaar, wanneer we 12 keer die maancyclus nemen, is dat niet gelijk aan 365 en een kwart dag, maar gelijk aan 354 dagen. Een maancyclus duurt namelijk 29 en een halve dag.
Daarom schiet het tekort, wat betekent dat de tussenpozen tussen hun feesten korter zullen zijn dan een volledig jaar, en daardoor worden ze naar achteren verschoven. Zoals ik al zei: misschien in de lente, dan in de winter, vervolgens in de herfst en daarna in de zomer. Het jodendom is echter niet alleen gebaseerd op de maancyclus, maar ook op de zonnecyclus. Waarom? Als we alleen de maancyclus zouden volgen, zou Pesach niet altijd in de lente vallen.
En om die correctie door te voeren, gebeurt het volgende: ongeveer om de twee of drie jaar is er een schrikkeljaar. Ik had het al over 365 en een kwart dag. In de Gregoriaanse kalender zien we dat er om de vier jaar – want een kwart maal vier is één – dus om de vier jaar een extra dag wordt toegevoegd. Dat noemen we een schrikkeljaar. In het jodendom bestaat diezelfde term.
Het heet Shana Me’ul Berit, wat zoiets betekent als een ‘zwanger’ jaar. En ongeveer om de twee of drie jaar brengt dit jaar een extra maand voort. De twaalfde maand op de bijbelse kalender heet Adar. En elk schrikkeljaar voegen we in het jodendom een extra maand toe, genaamd Adar Bet, of Adar 2, en dat is een volledige maand. Dit jaar heeft zo’n maand, dus zo’n jaar, waarin we een extra maand toevoegen, waardoor het jaar langer duurt.
Nog een maand. En wat gebeurt er dan? We hebben deze verschillen. Wat ik jullie nu duidelijk wil maken, is dit: als we naar de Messias kijken, staat er in de Bijbel heel duidelijk dat hij tijdens het Pascha werd gekruisigd. En we weten één ding: we weten dat het Pascha op de veertiende dag van de eerste maand valt.
En veel mensen willen het weten en stellen de vraag: is het katholicisme wel juist? En is het goed dat het christendom grotendeels een katholieke opvatting aanhangt die bekendstaat als Goede Vrijdag, namelijk dat hij op een vrijdag werd gekruisigd? En waarom doen ze dat? Nou, ze zeggen dat het wel moet zijn omdat ze haast hadden om hem vóór de Sabbat in het graf te leggen. Vóór de Grote Sabbat.
Nu wordt het pas echt duidelijk als we het Woord van God bestuderen. Er is een verschil tussen de zevende-dags Sabbat, wat de wereld ‘zaterdag’ noemt, en een ‘Grote Sabbat’ waarover het Evangelie van Johannes spreekt in hoofdstuk 19, vers 31. Een ‘Grote Sabbat’ is een feestelijke Sabbat. Er zijn dus dagen die als Sabbat worden beschouwd, ongeacht op welke dag ze vallen. Ik zal u daar een voorbeeld van geven.
Een dag die voor onze bespreking van belang is, is de eerste dag van het Feest van de Ongezuurde Broden. Als je bestudeert wat de Bijbel zegt over het Feest van de Ongezuurde Broden, wordt ons verteld dat de eerste en de laatste dag van dit feest, ongeacht op welke dag ze vallen, moeten worden behandeld als een Sabbat, een ‘Grote Sabbat’, wat betekent dat je geen werk mag verrichten. Op deze speciale dagen geldt de Sabbatwet. Ga de Schrift nu zorgvuldig lezen, en nogmaals, neem me vanwege mijn kennis van de waarheid niet zomaar voor lief. Ga zelf op onderzoek uit.
Onderzoek het. Luister altijd, maar toets de informatie. Ga na of wat er wordt gezegd ook echt waar is. Ik zou je bijvoorbeeld willen uitnodigen om eens te kijken naar het Evangelie van Lucas, hoofdstuk 23, en dan met name de laatste twee verzen, de verzen 55 en 56. Wat staat daar?
We weten dat Jozef van Arimathea daar was. Hij was degene die het lichaam van Jezus ophaalde om hem in zijn graf te begraven. En de vrouwen die uit Galilea kwamen, kijk naar vers 55, zij waren daar en zij zagen de plek waar hij was neergelegd. En dan staat er iets, er staat dat zij gingen – kijk naar vers 56 – zij gingen en kochten specerijen en zalven. Zij bereidden die voor, zij kochten de ingrediënten, de specerijen, om de zalving te maken, het zalvingsmateriaal voor zijn lichaam om hem een waardige begrafenis te geven. Maar wat gebeurt er?
Ze hadden geen tijd meer. Ze konden niet meer gaan winkelen, alles klaarmaken en naar het graf gaan vóór de Sabbat. En dit was de gebruikelijke Sabbat op de zevende dag. Dus kochten ze de kruiden en maakten ze klaar vóór de Sabbat.
Maar als je bijvoorbeeld kijkt naar het Evangelie van Marcus, hoofdstuk 16, vers 1, dan staat daar precies hetzelfde, maar daar staat dat ze het na de Sabbat deden. Wat betekent dat dan, ‘na de Sabbat’? Na de Grote Sabbat. Dit is dus wat we weten: Jesjoea werd dat jaar op de 14e dag van de eerste maand gekruisigd.
Het moest wel op een woensdag zijn. Dus die mythe over Goede Vrijdag is precies dat: een valse legende. Er is geen bijbelse basis voor. Waarom? Nou, we weten één ding zeker.
Als we hiernaar kijken, zien we dat de vrouwen na de Sabbat gingen, dat wil zeggen na de eerste dag van het Feest van Ongezuurde Broden. Als Hij op een woensdag gekruisigd werd – en dat zal ik zo meteen aantonen – dan moest de eerste dag van het Feest van Ongezuurde Broden wel een donderdag zijn. En het was – volgens Marcus 16 en vers 1 – pas na die Grote Sabbat, de eerste dag van het Feest van Ongezuurde Broden, de 15e dag van Nisan, dat de vrouwen gingen en kochten en zich voorbereidden. Maar wat gebeurde er voordat ze bij het graf konden komen om zijn lichaam te zalven, zoals ze van plan waren te doen?
De Sabbat brak aan. Welke Sabbat? De gewone Sabbat, de zevende dag. En dat betekent dus dat de vrouwen op vrijdag de kruiden moesten kopen en bereiden om die zalf te maken waarmee zijn lichaam zou worden gezalfd. Dus als ze de kruiden na de Grote Sabbat, de vijftiende dag van de maand Nisan, kochten, moest die vijftiende dag een donderdag zijn.
Ze kochten de kruiden op de 16e dag, en de 17e dag was die gebruikelijke zevendaagse Sabbat, een zaterdag. Hij werd dus niet op Goede Vrijdag gekruisigd. Dit is onjuist. Het wordt niet door de Schrift ondersteund. We zien dat hij op de 14e dag van de eerste maand werd gekruisigd, wat dat jaar op een woensdag viel.
Iedereen vierde de Grote Sabbat, de eerste dag van het Feest van Ongezuurde Broden. Er mocht geen werk worden verricht, en daarom gingen de vrouwen na die Grote Sabbat, volgens Marcus hoofdstuk 16, vers 1, de kruiden kopen en klaarmaken. En vervolgens, volgens Lucas hoofdstuk 23 en vers 56, konden ze niet bij het graf komen om zijn lichaam te zalven, dus rustten ze op de zevende-dag-Sabbat. En wat gebeurt er dan? Welnu, ze gingen op de eerste dag van de week naar het graf.
En wat vonden ze? Ze vonden een leeg graf. Wat betekent dat? Hij was al opgestaan. En dit is wat we weten: Jesjoea lag in dat graf, zoals Hij zelf heeft verklaard.
Hij sprak over het teken van Jona, namelijk de opstanding. Jona bijvoorbeeld zat drie dagen en drie nachten in de buik van de vis. En in het boek Jona staat dat hij afdaalde naar het dodenrijk, wat betekent dat Jona stierf. En wat gebeurde er? Hij stond weer op.
Daarom zegt de Messias dat jullie geen ander teken zullen krijgen dan het teken van Jona. Jona stond op uit de dood, en pas nadat hij uit de buik van die grote vis was opgestaan, ging hij God dienen. Wij hebben een opstandingservaring door de Messias, en wij zijn geroepen om datzelfde te doen en God te dienen. Wat we dus bijbels gezien zien, is dat de apostel Paulus – ik wil even teruggaan naar 1 Corinthiërs 15 – Jesjoea twee keer met die Hebreeuwse term noemt. Hij gebruikt het Griekse woord dat hetzelfde betekent.
Hij noemt Jesjoea Reshit. Waarom? Dat geeft aan dat hij aan het begin van het tellen van de Omer uit de dood is opgestaan. Dat brengt me bij het volgende punt waar ik het over wil hebben, namelijk de verschillen tussen wat het jodendom leert en wat de Bijbel zegt over dit tellen van de Omer. In het hedendaagse jodendom begint het tellen van de Omer altijd op de zestiende dag van die eerste maand.
Dat klopt niet. Waarom? Als je naar Leviticus hoofdstuk 23 kijkt, waar deze viering wordt beschreven, weten we iets. We beginnen met het tellen van de Omer, en daarvoor moeten er eerst een aantal dingen gebeuren. Allereerst moest de eerste dag van het Feest van de Ongezuurde Broden zijn gevierd.
Daarna wachten we op de eerste Sabbat na de viering van de eerste dag van het Feest van Ongezuurde Broden. En de volgende dag, die een zondag moet zijn, want als we zeggen dat we wachten op de eerste dag van het Feest van Ongezuurde Broden, de 15e dag van die eerste maand, en de eerste Sabbat na die 15e dag is die Sabbat waarover de Schrift spreekt, en dat is de dag na de Sabbat die de eerste dag van de week moet zijn waarop het tellen van de Omer begint. Daarom wordt er geen datum gegeven. Het jodendom heeft ongelijk wanneer het een datum toekent aan het begin van het tellen van de Omer. De Reshit krijgt nooit een datum. Waarom?
Omdat je een bepaalde volgorde moet aanhouden. Die volgorde is heel eenvoudig. Zoals ik al zei, wacht je op de eerste dag van het Feest van Ongezuurde Broden en de eerste Sabbat na die eerste dag, en de dag erna – en dat is precies de term, mim-ma-ho-rat has-sab-bat – de dag na die Sabbat is het moment waarop je begint te tellen. Dat vertelt ons onmiskenbaar dat de Messias, deze, deze opstanding plaatsvond omdat hij door Paulus de Reshit wordt genoemd, de eerste vrucht. Het gebeurde op de eerste dag van de week.
Laten we nu heel goed opletten, want wanneer begint de eerste dag van de week? Nou, na zonsondergang op zaterdag, en dat betekent het volgende: wanneer de Sabbat voorbij is, eindigt die zevende dag bij zonsondergang, en dan is het de eerste dag van de week. En de Messias stond op de eerste dag van de week op; ik geloof toevallig dat dit kort na het einde van de Sabbat was, en dan is het nog steeds de eerste dag van de week. Op zaterdag, als het donker is, is het volgens de bijbelse berekening niet langer zaterdag. Het is de eerste dag van de week.
En Jesjoea stond op de eerste dag van de week op. Toen de vrouwen zondagochtend vroeg naar het graf kwamen, zagen ze dat Hij al was opgestaan. Het graf was leeg. En later zien we dat Maria Magdalena, nadat ze het lege graf had gezien, Jesjoea later ontmoette. We moeten hier dus heel duidelijk over zijn.
We hebben het dus over de timing van het Paasfeest, de timing van de dag van de opstanding, en het juiste moment om te beginnen met het tellen van de Omer. Er zijn twee manieren om de Omer te tellen. We beginnen op de eerste dag van de week na de eerste dag van het Feest van Ongezuurde Broden. En we beginnen met tellen, en we tellen 49 dagen, en de volgende dag is het Wekenfeest, Sjavoeot, of Pinksteren. Of we merken dat we niet alleen 49 dagen en de volgende dag tellen, maar dat we elke 7 dagen een week tellen.
Het gaat dus om zeven weken. Daarom heet het in het jodendom Chag HaShavuot, het Wekenfeest, omdat we zeven volle weken tellen, en de dag daarna is het Shavuot, oftewel Pinksteren. Pinksteren verwijst naar het Griekse woord voor vijftig. Zeven volle weken zijn dus 49 dagen, en de dag daarna is Pinksteren, dit feest, deze door de Heer Vastgestelde dag. Ik hoop dus dat wat ik zojuist heb gedeeld helpt om dingen te verduidelijken en te beseffen dat dit jaar, omdat het inderdaad een schrikkeljaar is, die extra maand, die tweede Adar, in acht wordt genomen.
Daarom is er zo’n groot verschil tussen het moment waarop het grootste deel van het christendom traditioneel de opstanding viert en het moment waarop men spreekt over de kruisiging, die plaatsvond tijdens het Pascha. En vergeet niet: het Pascha duurt maar één dag, de veertiende dag van die eerste maand, maar het Feest van de Ongezuurde Broden duurt zeven dagen. Het Pascha is de voorbereiding op het Feest van Ongezuurde Broden, en daarom wordt in alle vier de evangeliën herhaaldelijk vermeld dat de Messias op de Voorbereidingsdag werd gekruisigd. Dat vertelt ons over het Pascha. Gods woord is dus duidelijk.
We kunnen de data achterhalen, we kunnen de dagen van de week achterhalen, en we kunnen achterhalen wat er gebeurde tijdens deze belangrijke periode van het Pascha en het Feest van Ongezuurde Broden, omdat God wil dat we de waarheid kennen, zodat we de waarheid kunnen naleven.
Nogmaals, een gelukkig Pascha, en laten we de opstanding op de juiste manier vieren, in overeenstemming met de waarheid van de Schrift. Daarmee sluit ik af. Shalom.
Dr Baruch Korman
