Video Link
Handige informatie bij de video
Volgens de Hebreeuwse kalender viel het Pascha (Pesach of de Voorbereidingsdag) op de 14e dag van de maand Nisan (Aviv) 5785 (2025), en het Feest van de Ongezuurde Broden van de 15e tot en met de 21e dag van de maand Nisan (Aviv) (Hebreeuws jaar 5785). In de Hebreeuwse kalender beginnen de dagen bij zonsondergang.
Daarom begon volgens de Gregoriaanse kalender de viering van Pesach, ook wel bekend als de Dag van Voorbereiding, bij zonsondergang op vrijdagavond 11 april 2025 met het sedermaal en eindigde deze bij zonsondergang op zaterdag 12 april. Na zonsondergang begint de eerste dag van het zevendaagse Feest van de Ongezuurde Broden, waarbij de eerste en de zevende dag een Hoge of Grote Sjabbat zijn; dit jaar viel de tweede dag van de Ongezuurde Broden samen met de normale wekelijkse Sabbat. Aangezien de tweede dag van het Feest van Ongezuurde Broden plaatsvond na zonsondergang op vrijdag 18 april, de sabbat, en deze sabbat tevens de eerste sabbat na de eerste dag van het Feest van Ongezuurde Broden is, betekent dit dat het Beweegoffer van de eerste vruchten en het tellen van de omer de dag na de sabbat beginnen, d.w.z. zondag 20 april (22 Nisan). Daarom was er in dit specifieke jaar geen reguliere Sabbat tijdens het Feest van de Ongezuurde Broden.
Zie het addendum 1 voor een overzicht van de tijdlijn van het Pascha ten tijde van de kruisiging van Christus en de tijdlijn van het Pascha in 2025
Videoboodschap van dr. Baruch Korman
De dag van de opstanding van Christus moet plaatsvinden op de eerste dag van het begin van het tellen van de Omer, de dag van de Eerste Vruchten, die altijd op de eerste dag van de week (zondag) moet vallen.
De belangrijkst gebeurtenis in de hele menselijke geschiedenis is de opstanding van onze Heer en Verlosser, de Messias Jesjoea, Jezus Christus. Helaas bestaat er veel verwarring over deze gebeurtenis. Op welke dag vond deze bijvoorbeeld plaats? Als je de Bijbel kent, is het antwoord heel duidelijk. Er valt niet over te twisten als we de hele Schrift gebruiken om tot het juiste antwoord te komen.
Veel mensen raken nu in de war omdat we dit jaar bijvoorbeeld zien dat er veel dagen zitten tussen het moment waarop Hij tijdens het Pascha werd gekruisigd en het moment waarop de opstanding plaatsvond. Veel mensen gaan er ten onrechte van uit dat de dag van de opstanding op de derde dag valt. Het probleem is dat dit bijbels gezien niet klopt. Er bestaat een bijbelse formule om te bepalen wanneer de opstanding plaatsvond, en die is in de Schrift te vinden. Laten we dus beginnen.
Kijk alstublieft met mij mee naar het boek Leviticus, hoofdstuk 23. In dit 23e hoofdstuk van het boek Leviticus vinden we een lijst met feestdagen. En het eerste wat u moet onthouden is dit: dit zijn geen Joodse feesten, maar volgens de Schrift zijn het de feesten van de Heer. Of, letterlijker gezegd, het zijn de door de Heer vastgestelde dagen. Veel ervan gaan over wat er in het verleden is gebeurd, maar er is ook een toekomstige vervulling, en die toekomstige vervulling ligt in de Messias.
Laat me daar nog eens een voorbeeld van geven uit de Bijbel. In Colossenzen hoofdstuk 2 spreekt Paulus over allerlei zaken, waaronder deze feestdagen, deze vastgestelde dagen. En wat zegt Paulus? Hij zegt in Colossenzen 2, en ik citeer uit de verzen 16 en 17, dat deze feestdagen, naast de andere dingen die in vers 16 worden genoemd, niet bedoeld zijn voor het oordeel, maar dat ze een schaduw zijn van wat komen gaat. Als hij het heeft over wat komen gaat, heeft hij het over het Koninkrijk.
En vervolgens vertelt hij ons dat de Messias degene is die die schaduw werpt. Daarom leren we twee dingen van deze feesten, deze vastgestelde dagen van de Heer. We leren over het Koninkrijk van God, en we leren ook over de persoon en het werk van de Messias. Met andere woorden, deze feesten zijn heel belangrijk. Ze zouden door alle gelovigen bestudeerd moeten worden, want hoe beter we de feesten begrijpen, hoe beter we kunnen begrijpen, zoals ik al zei, wie de Messias is, de persoon van de Messias, en wat de Messias heeft gedaan en zal doen.
Ik wil dat we om een bepaalde reden naar dit 23e hoofdstuk van Leviticus kijken. Als we naar vers 9 kijken, zien we dat de Heer tot Mozes spreekt. Hij zei tegen Mozes: Spreek tot de kinderen van Israël, en zeg tot hen: Wanneer jullie het land binnengaan, dat Ik jullie geven zal, dan zullen jullie een deel van de eerste oogst naar de priester brengen.
Nu was er een speciaal gebod dat alleen nageleefd kon worden wanneer het volk het land binnenging, dat wil zeggen, het beloofde land, het land Israël, en het had te maken met een oogst. Het volk zou eropuit gaan, en we hebben het over de eerste oogst, namelijk de tarweoogst. Sommigen zullen zeggen: de gerstoogst. We gaan niet in op het soort gewas, maar het is de eerste oogst.
En we zien wat er gebeurde. De eigenaar van het veld nam een besluit. Hij zou op een bepaalde dag, de dag waarover we het gaan hebben, naar buiten gaan om de oogst te inspecteren. Dat is ook de dag waarop de Messias uit de dood werd opgewekt. Hij zou eropuit gaan om de gewassen te inspecteren, de gerst, de tarwe, en hij had de hoeveelheid kunnen kiezen die hij wilde, wat de eerste van de oogst werd genoemd, of de eerste vrucht, of we gebruiken het woord omer, wat het samenvoegen van de oogst in schoven is. Nu, deze persoon zou dat offeren.
Dit is wat de Schrift ons gaat vertellen. En hij deed dat niet alleen met dit graanoffer dat hij aan de priesters zou geven als eerstelingoffer, maar er waren nog andere dingen die hij daarbij zou offeren, ook een wijnoffer waarover we aan het einde van vers 13 lezen. Laten we nu naar vers 15 gaan, Leviticus hoofdstuk 23, vers 15. Hier staat: En gij zult voor uzelf de dagen tellen – heel belangrijk – want als u telt, is er een persoonlijk voordeel. Dus hij zegt: gij zult voor uzelf tellen.
En hier is de uitdrukking: mim-ma-ho-rat has-sab-bat. Diezelfde term komt ook voor in vers 11. Daarin wordt aangegeven op welke dag dit bijzondere gebod met betrekking tot de eerste vruchten in acht wordt genomen. Zowel in vers 11 als in vers 15 staat dat we dit doen mim-ma-ho-rat has-sab-bat, dat wil zeggen vanaf de dag na de Sabbat.
Dit is wat je moet onthouden. In het rabbijnse jodendom wordt het woord ‘Sabbat’ geïnterpreteerd als de Grote Sabbat, waarmee de eerste dag van het Feest van Ongezuurde Broden wordt bedoeld. Die eerste dag van het Feest van Ongezuurde Broden valt op de vijftiende dag van de eerste maand. In de Bijbel wordt deze maand Aviv genoemd, terwijl hij elders in de Bijbel Nisan wordt genoemd. Het is dus de vijftiende dag van de eerste maand.
De volgende dag, de dag na die Grote Sabbat, die de zestiende dag van de maand zou zijn, hebben ze gezegd dat je dan begint te tellen, dat deze dag dan in acht moet worden genomen. Dat is het rabbijnse jodendom. Maar als we naar de Schrift kijken, kan dat niet kloppen. Hoe weten we dat? Welnu, Paulus vertelt het ons in 1 Korintiërs 15.
Hij zegt veel dingen. Het is een hoofdstuk dat gewijd is aan de opstanding, en hij zegt: als de Messias niet uit de dood is opgewekt, dan is ons geloof tevergeefs, en zouden wij tot de meest ellendige of meest beklagenswaardige mensen behoren, omdat we een leugen hebben geloofd en een leugen verkondigen. Dat is geen goede zaak. Daarom, omdat de Messias inderdaad uit de dood is opgewekt, is ons geloof niet tevergeefs. We zijn niet te beklagen, en we verkondigen geen leugen maar de waarheid.
En wat interessant is: als je bijvoorbeeld kijkt naar dit 23e hoofdstuk van Leviticus, zien we hier dat in vers 12 een dag is gereserveerd voor een beweegoffer. Waarom is dat belangrijk? Omdat het beweegoffer symbool staat voor overwinning. Dus God heeft, in Zijn voorzienigheid, in Zijn wijsheid en met Zijn perfecte timing, ervoor gezorgd dat de opstanding plaatsvond op een dag die voor het volk symbool staat voor overwinning en aanvaarding. Waarom zeg ik ‘aanvaarding’?
Want als je naar vers 11 kijkt, staat hier: ‘en hij zal de omer voor het aangezicht van de Heer zwaaien’. Wie doet dat? De priester, ‘opdat het voor u aanvaard wordt’. Wanneer doet hij dat? Vanaf de dag na de Sabbat zal de priester het zwaaien. Dit zwaaien symboliseert, zoals ik al zei, de overwinning.
Het staat symbool voor de vreugde dat God het volk op een bijzondere manier zal ontvangen. Zoals ik al zei, vinden we in vers 15 diezelfde uitdrukking terug. Kijk naar vers 15, Leviticus 23: En gij zult voor uzelf tellen – een belangrijke uitdrukking, voor u is er een voordeel. Wanneer? Vanaf de dag na de Sabbat. De vraag is nu deze: Paulus noemt in 1 Corinthiërs 15, in vers 20 en in vers 23, twee keer de opgestane Messias “onze eersteling”.
Waarom is dat zo? Door Hem hebben wij de overwinning. Door Hem zijn wij bij God in het reine. En door Hem heeft de dood geen overwinning behaald. De zonde heeft niet gezegevierd, maar God heeft gezegevierd over de zonde, over de dood, door wat de Messias deed toen Hij op de dag van de verlossing voor ons de eeuwige verlossing veiligstelde.
Waarom eeuwige verlossing? Heel eenvoudig: als het bloed van bokken, schapen, stieren en kalveren al nut had, hoeveel te meer dan het bloed van de Zoon van God zelf. Dat bloed, het bloed van Gods eniggeboren Zoon, heeft ons vrijgekocht – dat wil zeggen: ons verlost tot eeuwige verlossing, waardoor wij eeuwig leven hebben. Dat is een reden tot vreugde. Dat geeft ons hoop.
Dat bezorgt ons de overwinning. Dit alles wordt ons dus in de Schrift verteld. Kijk nog eens naar vers 15: ‘En jullie moeten voor jezelf tellen vanaf de dag na de Sabbat.’ Nu weten we iets. De Messias is opgestaan – de evangeliën zijn daar duidelijk over – op de eerste dag van de week.
Het feit dat Hij op de eerste dag van de week uit de dood is opgestaan, geeft aan dat die Grote Sabbat niet de Sabbat is waarnaar het Woord van God verwijst, maar juist de gewone zevende-dag-Sabbat. En dat kunnen we in de Schrift aantonen. Lees verder in vers 15: “Gij zult voor uzelf tellen vanaf de dag na de Sabbat, vanaf de dag dat gij de omer van dit beweegoffer brengt.” Wat telt u? Shava, Shabbatot.
7 Sabbatten. Nu kan die term ‘Sabbat’ in feite – en dat is wat de rabbijnen zeggen – verwijzen naar een week, niet naar 7 specifieke Grote Sabbatten of 7 gewone Sabbatten, maar naar 7 weken. Nou, misschien is dat wel zo. En dan staat er, kijk nu eens naar vers 16, tot de dag na de zevende Sabbat. Hier zit het probleem, en dit is waar de rabbijnen het bij het verkeerde eind hebben.
Er zijn geen zeven Grote Sabbatten in deze periode van vijftig dagen. Er zijn er slechts twee. Een is die eerste dag, de eerste dag van het Feest van Ongezuurde Broden, die een Grote Sabbat is. Daarnaast is er de laatste dag van het Paasfeest, die dag van het Feest van Ongezuurde Broden, de zevende dag. Ook die wordt als een Grote Sabbat beschouwd.
Dat zijn de twee – de eerste dag van het Feest van Ongezuurde Broden en de laatste dag van het Feest van Ongezuurde Broden – twee Grote Sabbatten. Maar als die term ‘Sabbat’ verwijst naar de Grote Sabbat, dan hebben we er geen zeven, en dat strookt niet met het Nieuwe Testament, dat ons vertelt dat de Messias op de eerste dag van de week uit de dood is opgewekt. Daarom is de enige manier om dit correct te interpreteren dat die dag na de Sabbat de typische zevendaagse Sabbat is, wat in het Engels normaal gesproken de Sabbatdag wordt genoemd. We weten dus dat de Messias op de eerste dag van de week uit de dood is opgestaan, op een typische – wat we vandaag de dag zouden noemen – zondag. Een zondag.
Onthoud één ding: wanneer begint de bijbelse dag? Bij zonsondergang. Niet om middernacht, niet ’s ochtends, maar wanneer de zon ondergaat. Dan begint een nieuwe dag. Waarom?
In de Schrift staat: „een avond en een ochtend, dat is één dag“. Een dag begint dus ’s avonds en eindigt wanneer de zon ondergaat. We lezen hier: „Tot de dag na de zevende Sabbat moet je vijftig dagen tellen.“ Als je zeven weken telt en dan de volgende dag erbij optelt, is dat de vijftigste dag. En wat is dat?
Dat is Pinksteren, oftewel het Wekenfeest. Laten we dus één ding heel duidelijk stellen. Er is een vaste formule. De reden waarom veel mensen in de war raken, is dat ze denken dat, telkens wanneer we uitzoeken op welke dag het Pascha valt, dat ook de dag is waarop Hij gekruisigd werd. Dat klopt.
Dan wachten we drie dagen, en die derde dag is de dag van de opstanding. Dat is niet wat de Bijbel zegt. Wat de Bijbel zegt, is iets heel anders, en wel dit: de Messias werd op het Paasfeest gekruisigd. En de dag daarna is die eerste Grote Sabbat.
Als je kijkt naar het Evangelie van Johannes, hoofdstuk 19, vers 31, dan staat daar dat degenen die Yeshua begroeven – ik heb het over Jozef van Arimathea en Nicodemus – zich haastten om zijn begrafenis af te ronden vóór de Grote Sabbat. Dat is de vijftiende dag van de maand Nisan, voordat die bij zonsondergang begon. Daarom weten we iets. De formule om te bepalen wanneer de opstanding plaatsvond: je komt bij die Grote Sabbat, de eerste dag van het Feest van Ongezuurde Broden, de vijftiende dag van de eerste maand. Je wacht dan tot de volgende zevende dag, die typische Sabbat, de typische rustdag.
En het is de volgende dag, de eerste dag van de week, dat is Reshit. Soms zit er maar een dag of twee tussen. In het jaar dat de Messias werd gekruisigd, waren er inderdaad die 3 dagen en 3 nachten. Dan komen we erachter dat de eerste dag van het Feest van Ongezuurde Broden op een donderdag plaatsvond, en daarom moeten we wachten tot donderdag, vrijdag en de Sabbat. Dat zijn 3 volle dagen.
En dan wordt de opstanding gevierd op de dag na de gewone zevende-dag-Sabbat, want die wordt niet bepaald door een aantal dagen, maar door… Wat is de formule? Je wacht tot de eerste dag van het Feest van Ongezuurde Broden, en dan de eerste Sabbat daarna – niet de Grote Sabbat, maar de normale, gebruikelijke zevende dag van de week – na de eerste dag van het Feest van Ongezuurde Broden, dat is die Sabbat, het is de volgende dag, en dat is de Dag van de Opstanding. Als je die formule volgt, heb je het bijbels gezien altijd goed. Laten we dus de formule nog eens doornemen om te bepalen wanneer de opstanding wordt gevierd. We wachten tot de eerste dag van het Feest van Ongezuurde Broden.
Op dat moment lag de Messias al in het graf. Denk aan die twee mannen, Jozef van Arimathea en Nicodemus: volgens Johannes 19:31 haastten zij zich om Hem in het graf te leggen vóór die Grote Sabbat. Ze begroeven Hem dus nog voordat die Grote Sabbat begon. Wat doen we dan? We wachten tot de gebruikelijke zevende dag van de week, die gebruikelijke Sabbat, en dan is de volgende dag, de dag na de Sabbat, de dag van de opstanding.
Laat ik afsluiten met het volgende: wanneer stond de Messias op uit de dood? Op de eerste dag van de week. Daar bestaat geen twijfel over, maar niet vroeg in de ochtend. Want toen Maria Magdalena naar het graf ging terwijl het nog donker was, was Hij al opgestaan. De opstanding vond dus plaats op de eerste dag van de week, maar geen van de vrouwen die daar vroeg in de ochtend aankwamen, was er getuige van, omdat Hij al uit de dood was opgewekt.
Wanneer was dat? Wat wij zaterdagavond zouden noemen, maar zaterdagavond is volgens de bijbelse kalender de eerste dag van de week. Ik hoop dat dit wat duidelijkheid voor u schept. Moge u een gezegende tijd hebben tijdens het Feest van Ongezuurde Broden en op weg naar die prachtige feestdag waarop de Messias uit de dood is opgewekt, wat betekent dat God dat offer heeft aanvaard. En daarom zullen wij delen in diezelfde gebeurtenis, dat wij uit de dood zullen worden opgewekt en wij zullen zijn zoals Hij, en wij zullen Hem dienen, Hem aanbidden en Hem voor eeuwig en altijd behagen in Zijn koninkrijk.
De eer zij God, Hij heeft grote dingen gedaan. Hij zal nog grotere dingen doen. En op dit alles zeggen wij: amen.
Dr Baruch Korman
