In de Torahlezing van deze week komt een belangrijk woord voor: het woord is eenvoudigweg “dit”. In de Torah wordt dit woord vaak gebruikt om het fundamentele aspect van iets aan te duiden. In Leviticus 6:13 (6:20 HSV) staat bijvoorbeeld: “Dit is het offer van Aäron en zijn zonen…”. Met andere woorden, in deze passage leert men het primaire aspect van de Kohaniem, de priesters, kennen. In hetzelfde vers wordt dit offer eeuwigdurend genoemd. Dit is hetzelfde woord dat ook wordt gebruikt voor het dagelijkse tempeloffer. Men zou daarom kunnen denken dat dit offer dagelijks door iedere individuele priester moest worden gebracht. Het probleem is echter dat dit offer slechts eenmaal door de individuele priester werd gebracht, namelijk bij de inwijding van zijn dienst. De Kohaniem dienden volgens een wisselrooster twee keer per jaar en tijdens de feesten, waardoor zij dit offer niet elke dag konden brengen.
In werkelijkheid was het de Kohan HaGadol, de Hogepriester, die dit offer dagelijks in de Tempel bracht. Volgens de traditie moesten de gewone Kohaniem twee keer per dag, in de morgen en in de avond, aan dit offer denken wanneer de Kohan HaGadol het bracht. Deze passage verwijst op een bijzondere manier naar de Kohan HaGadol. In vers 15 (22 in het Engels) wordt hij letterlijk de Kohan HaMashiach genoemd, de Priester, de Gezalfde.
De boodschap voor ons vandaag is dat wij moeten blijven gedenken wat Messias Jesjoea voor ons heeft gedaan door Zichzelf voor ons te offeren. Zoals we vorige week hebben gezien, is dit offer voor eeuwig voldoende. Het is veelzeggend dat het offer dat de Hogepriester dagelijks bracht een zondoffer wordt genoemd. De formulering is belangrijk, want de Thora zegt: “Dit is de wet van het zondoffer”.
Ook hier is het gebruik van het woord “dit” betekenisvol, omdat het laat zien dat het primaire werk van de Kohaniem bestaat uit het doen van verzoening voor zonden. Dat is ook precies wat Jesjoea, onze Messias, voor ons heeft gedaan.
