Toragedeelte: Balak
Toralezing: Numeri 22:2-25:9
Profetische lezing: Micha 5:6-6:8
In het commentaar op de Torah-lezing van vorige week hebben we de unieke relatie tussen Israël en Edom besproken. Edom stamt af van Esau en je hoeft alleen maar de interactie tussen Esau en Jakob te bestuderen om te begrijpen dat Edom voortdurend de plannen van HaShem met Israël wil dwarsbomen. Dit kwam duidelijk naar voren in parasjat Chukat, toen Edom weigerde de kinderen van Israël door hun land te laten trekken. Er zijn talrijke plaatsen in de Bijbel waar Edom wordt genoemd als vijand van Israël. Een van die plaatsen is het boek Obadja, waar de nederlaag van Edom door Israël en het oordeel dat over de berg Seïr wordt uitgesproken, de komst van het Koninkrijk van G-d op aarde teweegbrengen. Dit gebeurt door het werk van de Messias.
In de Torah-lezing van deze week wordt hiernaar verwezen. In Numeri hoofdstuk 24 krijgt Bileam een visioen van de Messias. Dit is het visioen waarin het teken van de komst van de Messias wordt beschreven als:
“…er zal een ster uit Jakob opkomen en een scepter zal uit Israël oprijzen” Numeri 24:17
Het is veelzeggend dat het volgende vers ook spreekt over hoe Edom en de berg Seïr zullen worden verslagen en hoe dit uiteindelijk zal leiden tot de verheerlijking van Israël in de wereld.
“En het zal geschieden dat Edom zal worden overwonnen en het zal geschieden dat Seïr zal worden overwonnen door zijn vijanden; en Israël zal dapper strijden.” Numeri 24:18
Dit gedeelte uit de Schrift is belangrijk voor mensen vandaag de dag, want de context waarin de vervulling plaatsvindt, is de laatste dagen. Er staat namelijk geschreven dat de profetie van Bileam betrekking heeft op het einde van dit tijdperk,
“…Kom, ik zal je vertellen wat dit volk in de laatste dagen met jouw volk zal doen.”
Numeri 24:14
Daaruit blijkt duidelijk dat God Zijn volk niet heeft verstoten, maar dat de Messias zal terugkeren om Israël in de laatste dagen te bevrijden van Edom en degenen die zich met Edom verenigen. Als men de toewijzing van het land aan Edom bestudeert, blijkt dat dit in het huidige Jordanië ligt. Ik ben van mening dat de strijd waarover de profeet Obadja spreekt tussen Jakob en Esau (Israël en Edom) terug te zien is in het huidige conflict tussen de Israëli’s en de “Palestijnen”.
Het streven om een Palestijnse staat te stichten op het stuk land dat aan Jakob is toegewezen, is niets anders dan een nieuwe poging om Gods plannen met Israël te dwarsbomen. Het is geen toeval dat toen Jakob het visioen van de ladder zag (de ladder vertegenwoordigt de weg tussen de mens en God) in Genesis 28 (overigens, toen Jesjoea over deze passage sprak, veranderde Hij het woord ladder in de Zoon des Mensen – zie Johannes 1:52), de belofte van wereldwijde zegen afhankelijk was van het feit dat zijn nakomelingen zich zouden verspreiden over het land Israël (zie Genesis 28:14). Dezelfde belofte wordt herhaald in Jesaja 54, waar uiteindelijk de terugkeer van het Joodse volk naar het land Israël en het bewonen van de plaatsen waar Joden 2000 jaar geleden woonden, noodzakelijk is voor de vestiging van het Koninkrijk.
De vraag die een groot deel van de kerk moet beantwoorden, is of zij de volledige boodschap van het Woord van God zal omarmen, of slechts een deel van Gods boodschap zal aannemen? Ik sluit af met deze gedachte: het boek Openbaring, dat veel spreekt over Israël in de laatste dagen, wordt de openbaring van de Messias Jesjoea genoemd (zie Openb. 1:1). Als iemand denkt dat Israël en het Joodse volk niet langer belangrijk zijn voor God, dan betwijfel ik of zo iemand de Messias van de Bijbel werkelijk kent.
Artikel geschreven door Dr Baruch Korman
