Aan het einde van Numeri hoofdstuk 14 komen we een ontnuchterende waarheid tegen: de kinderen van Isra\u00ebl waren niet trouw. <\/p>\n\n\n\n
Een studie van Numeri 14:36\u201345<\/strong> <\/p>\n\n\n\n Aan het einde van Numeri hoofdstuk 14 worden we geconfronteerd met een ontnuchterende waarheid: de kinderen van Isra\u00ebl waren niet trouw. Hun falen was niet alleen gedragsmatig, maar vond zijn oorsprong in angst, ongeloof en een afwijzing van G-ds perspectief. In plaats van te vertrouwen op wat G-d had beloofd, lieten ze hun visie bepalen door angst, met verwoestende gevolgen. <\/p>\n\n\n\n De Hebreeuwse tekst gebruikt een woord dat vertaald kan worden als lasterlijk of aansprakelijk, nauw verwant aan het concept van godslastering. Wat onthult dit? Dat het slechte verslag dat de tien verkenners terugbrachten niet alleen pessimistisch was, maar ook een aanval op G-ds karakter. Ze spraken valselijk over het land en daarmee spraken ze ook valselijk over de G-d die het gegeven had. <\/p>\n\n\n\n Het lasterlijke rapport en de gevolgen ervan<\/strong> <\/p>\n\n\n\n In Numeri 14:36-37 staat dat de mannen die door Mozes waren gestuurd terugkeerden en de gemeente aan het klagen brachten. Hun woorden veroorzaakten angst, rebellie en uiteindelijk de dood. De Schrift noemt hun verslag\u202fdebah<\/em>\u202f\u2013 laster. Ze ontkenden niet dat het land vruchtbaar was; ze ontkenden dat G-d in staat was om het aan hen te geven. <\/p>\n\n\n\n Daarom sloeg G-d hen met een plaag (maggefah) \u2013 een woord dat vaak wordt geassocieerd met goddelijk oordeel. Deze straf kwam van de Heer zelf, waarmee Hij aantoonde dat Hij geen leugens tolereert die Zijn beloften en Zijn trouw ondermijnen. <\/p>\n\n\n\n Toch is er een duidelijke tegenstelling.<\/strong> <\/p>\n\n\n\n Jozua en Kaleb: De kracht van G-ds perspectief <\/p>\n\n\n\n Terwijl de tien verkenners stierven, bleven Jozua, de zoon van Nun, en Kaleb, de zoon van Jefunne, in leven. Waarom? Omdat zij het juiste perspectief hadden. Zij richtten zich niet op de kracht van de bewoners van het land, maar op de belofte van G-d. <\/p>\n\n\n\n Dit leert ons een fundamenteel principe: <\/p>\n\n\n\n Als we een toekomst met G-d willen hebben, moeten we geloven dat Hij in staat is om alles wat Hij heeft beloofd te volbrengen. <\/p>\n\n\n\n Geloof brengt ons in overeenstemming met G-ds toekomst. Angst brengt ons in overeenstemming met de dood. Spijt zonder berouw<\/strong> <\/p>\n\n\n\n Toen Mozes het volk op de hoogte bracht van G-ds oordeel, rouwden de mensen enorm. Ze beseften wat ze hadden verloren. Maar in plaats van oprecht berouw te tonen, probeerden ze een snelle oplossing te vinden. <\/p>\n\n\n\n De volgende ochtend gingen ze vroeg de berg op en beleden: \u201cWij hebben gezondigd.\u201d Op het eerste gezicht lijkt dit prijzenswaardig. Hun motivatie was echter niet gehoorzaamheid, maar wanhoop. Ze wilden dat hun omstandigheden zouden veranderen zonder dat hun hart echt veranderde. <\/p>\n\n\n\n Mozes waarschuwde hen duidelijk: <\/p>\n\n\n\n \u201cWaarom overtreedt u het woord van de Heer? Dit zal niet slagen.\u201d <\/p>\n\n\n\n Echte bekering gaat niet over het ongedaan maken van gevolgen, maar over het onderwerpen aan G-ds autoriteit. <\/p>\n\n\n\n Handelen zonder G-ds aanwezigheid <\/p>\n\n\n\n Mozes zei hen duidelijk: \u201cDe Heer is niet onder u.\u201d <\/p>\n\n\n\n Toch gingen ze omhoog. <\/p>\n\n\n\n Ze veronderstelden G-ds aanwezigheid. Ze gingen zonder Mozes. Ze gingen zonder de ark van het verbond \u2013 zonder G-ds aanwezigheid. En de Schrift is ondubbelzinnig: als G-d niet met je is, is een nederlaag onvermijdelijk. <\/p>\n\n\n\n De Amalekieten en Kana\u00e4nieten daalden van de berg af en versloegen Isra\u00ebl, waarbij ze hen volledig verpletterden. Het gebruikte Hebreeuwse woord duidt niet alleen op een nederlaag, maar ook op verwoesting en vernietiging, helemaal tot aan Horma \u2013 een woord dat verband houdt met totale verwoesting. <\/p>\n\n\n\n Waarom is dit gebeurd?<\/strong> <\/p>\n\n\n\n Ze vertrouwden op hun eigen perspectief in plaats van op G-ds woord. <\/p>\n\n\n\n De ultieme les: geloof of angst<\/strong> <\/p>\n\n\n\n Er bestaat een diepgaand verband tussen het land en het karakter van G-d. Toen het volk het land als goed afwees, wezen ze ook G-d als goed af. Toen ze aan Zijn belofte twijfelden, twijfelden ze aan Zijn aard. <\/p>\n\n\n\n En deze les geldt ook vandaag de dag nog. <\/p>\n\n\n\n Als je met G-d wilt wandelen, zul je bijna nooit tot de meerderheid behoren. Je zult, net als Jozua en Kaleb, tot de minderheid behoren. Maar dat is de veiligste plek om te zijn \u2013 omdat G-d daar is. <\/p>\n\n\n\n Overwinning, vreugde en voldoening zijn alleen te vinden in de wil van G-d, nooit in onze eigen plannen. Geloof komt voort uit vertrouwen in G-d’s Woord, niet uit onze eigen perceptie. <\/p>\n\n\n\n De vraag blijft voor elke generatie: <\/p>\n\n\n\n Zullen we wandelen door te zien, of door geloof? <\/p>\n\n\n\n Bezoek LoveIsrael.org voor meer bijbelonderwijs, artikelen en videoboodschappen van Dr. Baruch Korman<\/em> <\/p>\n\n\n\n Je kunt deze volledige les ook bekijken op YouTube op het LoveIsrael-kanaal of beluisteren via de mobiele app My Bible Study.<\/em> <\/p>\n\n\n\n\n
\n
\n